သူတစ်ပါးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရှင်သန်နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်တဲ့နေ့

“ငါ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် သူတို့ ငါ့ကို ဘယ်လိုထင်မလဲ?” “ငါ့အဝတ်အစား၊ ငါ့အလုပ်အကိုင်၊ ငါ့ရွေးချယ်မှုတွေကို ပတ်ဝန်းကျင်က သဘောကျပါ့မလား?”

ဒီမေးခွန်းတွေဟာ ကျွန်မတို့ နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ဘဝထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံကြိုးတွေနဲ့ တိတ်တဆိတ် တုပ်နှောင်ထားမိတဲ့ စကားလုံးတွေပါပဲ။ ကျွန်မတို့အားလုံးဟာ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတဲ့ ကဇာတ်ခုံကြီးပေါ်မှာ သူတစ်ပါးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု၊ ချီးမွမ်းမှုနဲ့ ထောက်ခံမှုတွေကို ရဖို့အတွက် ကိုယ်မကြိုက်တဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေကို စွပ်ပစ်ရင်း၊ သူတပါးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာပဲ အသက်ရှူ ရှင်သန်နေမိတတ်ကြပါတယ်။

သူတပါးစိတ်တိုင်းကျဖြစ်မယ့် “လူတော်လေး”၊ “လူကောင်းလေး” တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ပဲ… ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ဘယ်နားမှာ ပျောက်ဆုံးသွားမှန်း မသိဘဲ ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဟာလာဟင်းလင်းနဲ့ မောပန်းလာရပါတယ်။

တကယ်တော့… သူတစ်ပါးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရှင်သန်နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်တဲ့နေ့ဟာ သင့်ဘဝရဲ့ အစစ်မှန်ဆုံး လွတ်လပ်မှုကို စတင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရတဲ့နေ့ပါပဲ။

 ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ “အကဲဖြတ်မျက်လုံးများ” သို့မဟုတ် ကုန်ဆုံးမသွားမယ့် ကောလာဟလများ

လောကကြီးမှာ လူတိုင်းကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လိုက်လုပ်ပေးနိုင်တဲ့သူဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မရှိပါဘူး။ သင် ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းအောင်နေနေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ပြည့်စုံအောင် ကြိုးစားနေပါစေ… သင့်ကို အပြစ်ရှာချင်တဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေဦးမှာပါပဲ။

သူတစ်ပါးရဲ့ ဝေဖန်မှု၊ အကဲဖြတ်မှုဆိုတာ သူတို့ရဲ့ စံနှုန်း၊ သူတို့ရဲ့ ခံယူချက်မှန်ဘီလူးကနေ မြင်ရတဲ့ ပုံရိပ်တုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ ပုံရိပ်တုလေးထဲမှာ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ဖို့ ကိုယ့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအစစ်အမှန်ကို ညှပ်ပစ်၊ ဖြတ်ပစ်နေမယ်ဆိုရင် သင်ဟာ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ဇာတ်လိုက်မင်းသား/မင်းသမီး မဟုတ်တော့ဘဲ သူတစ်ပါးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကပြနေရတဲ့ ကြိုးဆွဲရုပ်သေးရုပ် သက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။

“ထောက်ခံချက်” ရှာဖွေခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြဖို့ သူတစ်ပါးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်ကို စောင့်ဆိုင်းမနေပါနဲ့တော့။ သင်ဟာ ဘယ်သူ့ရဲ့ ချီးမွမ်းမှုကိုမှ မရရှိခဲ့ရင်တောင်… ဒီအတိုင်းလေးနဲ့တင် လုံလောက်စွာ တန်ဖိုးရှိပြီးသား လူသားတစ်ယောက်ပါ။

သူတပါးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရှင်သန်နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်တဲ့နေ့မှာ သင်ဟာ အရင်ကထက် ပိုပြီး အသက်ရှူဝလာပါလိမ့်မယ်။

• သူများတွေ သဘောကျဖို့ထက် ကိုယ်ဝတ်ချင်တဲ့ အဝတ်အစားကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ ဝတ်ဆင်ခွင့်ရလာမယ်။

• သူများတွေ လျှောက်စေချင်တဲ့ လမ်းထက် ကိုယ်တကယ်မြတ်နိုးတဲ့ အိပ်မက်နောက်ကို သတ္တိရှိရှိ လိုက်ခွင့်ရလာမယ်။

• ကိုယ့်အပြုံးတွေ၊ ကိုယ့်မျက်ရည်တွေဟာ သူတစ်ပါးကို ပြသဖို့မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ ခံစားချက်တွေအဖြစ် လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းခွင့်ရလာပါလိမ့်မယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ “ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာ” ထဲမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်သန်ဖို့ အတွေးစလေးများ

သူတစ်ပါးရဲ့ မျှော်မှန်းချက်တွေအောက်ကနေ ရုန်းထွက်ပြီး ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှုနဲ့ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ နေ့စဉ် ဒီအတွေးလေးတွေကို သတိရပေးပါနော်။

• “ဒါဟာ ငါ့ဘဝ၊ ငါပဲ တာဝန်ယူရမှာ” သင် လဲကျတဲ့အခါ၊ သင် ဝမ်းနည်းတဲ့အခါ အဝေးကနေ လက်ညှိုးထိုး အကဲဖြတ်နေတဲ့သူတွေဟာ သင့်အတွက် လာပြီး ခံစားပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သင့်ဘဝရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဘယ်သူ့လက်ထဲမှ အပ်မထားပါနဲ့။

• “လူတိုင်းရဲ့ အကြိုက်ကို လိုက်မဖြည့်ပါနဲ့” “မကြိုက်လည်း ကိစ္စမရှိဘူး” ဆိုတဲ့ သဘောထားကြီးမှုကို မွေးမြူပါ။ ကိုယ့်ကို မုန်းတဲ့သူ ရှိသလို၊ ကိုယ့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှု အစစ်အမှန်ကို ချစ်ပေးမယ့်သူတွေလည်း လောကကြီးမှာ အများကြီး ရှိပါတယ်။

• “ကိုယ့်ရဲ့ သီချင်းကို ကိုယ်တိုင်တီးခတ်ပါ” သူများတွေရဲ့ သံစဉ်နောက်မှာ လိုက်ကနေမယ့်အစား ကိုယ်ပိုင်ရသ၊ ကိုယ်ပိုင်စည်းချက်နဲ့ပဲ ဘဝကို လှလှပပ ဖြတ်သန်းလိုက်ပါ။

သူတစ်ပါးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရှင်သန်နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်တဲ့နေ့ဟာ… ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးနဲ့ ရန်ဖြစ်လိုက်တဲ့နေ့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ပြီး ပွေ့ဖက် စည်းလုံးလိုက်တဲ့နေ့သာ ဖြစ်ပါတယ်။

အတင်းအကျပ် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေထိုင်ရတဲ့ နေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး ကိုယ်ပိုင်အရောင်လေးနဲ့ တောက်ပလိုက်ပါတော့။ အပြင်ပန်းက ကြည့်ရင် အထီးကျန်သလို ထင်ရပေမယ့် ရင်ထဲမှာတော့ စမ်းရေအေးလေးလို ငြိမ်းချမ်းသွားပါလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး သူတစ်ပါးရဲ့ မှန်ဘီလူးအောက်ကနေ ရုန်းထွက်ပြီး သင့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဘဝကို လွတ်လပ်စွာ စတင်ပုံဖော်လိုက်ကြရအောင်လားရှင်။